Câsiye Sûresi 13. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 16/53.  

Öyle ya, Allah göklerde ve yerde olan her şeyi insanın emrine niçin vermiştir. Düşünen ve aklını işleten bir insan bu sorunun cevabını aramaz mı? Madem insanın diğer canlılardan bir farkı olmayacaktı, onun hayatı da diğer canlıların hayatı gibi yemek içmek ve yatmaktan ibaret olacaktı o taktirde neden diğer canlılardan farklı kılınmıştır? Düşünmemiz gerekmez mi?  

1- Göstergeler, kanıtlar.  

(*) Şöyle bir iddia var: Casiye-23: Allah göklerde ve yerde olan her şeyi insanın hizmetine verdiğini söylüyor. Soru şu: Texas üniversitesi, Astronomları tarafından 2013 yılında keşfedilen bir galaksi bizden tam 30 milyar ışık yılı uzaklıkta: Bu galaksi bize hizmet ediyor? Bu nasıl olur? Yani, milyarlarca ışık yılı uzaklıkta galaksilerin, yıldızların yeryüzündeki yaşama etkileri nelerdir? Dahası bunca uzak mesafeye rağmen nasıl dünyamız üzerinde etkili olabilmektedirler? İşte yıldızlardan/ Dünya’mıza ve Vücudumuza “İndirilen” Elementler nelerdir? Sorusunun cevabı şöyledir. Vücudumuzu oluşturan elementlerin sayıca % 62’si hidrojen, % 24′ü oksijen, % 12’si karbon ve %1’i azottan oluşmaktadır. Bu oranları topladığımızda, vücudumuzun %99′unu oluşturan elementlerin çoğunun yıldızlarda oluştuğunu söyleyebiliriz. Yıldızların patlaması/ süpernova/ sonucunda ortaya, gümüş, altın ve platin gibi fazlaca değer verdiğimiz elementlerle birlikte vücudumuzda önemli işlevleri olan elementler ve iyot ortaya çıkar. Ayrıca, bu süreç sonunda, vücudumuz için önemli daha birçok hafif element de oluşmuş olur. Kalsiyum, magnezyum, silisyum, kükürt ve titanyum bunlardan bazılarıdır. Örneğin, sağlıklı bir bağışıklık sistemi için gerekli olan selenyum elementi de yine süpernovalarda (yıldızların patlaması sonucunda) oluşmaktadır. Canlılar için vazgeçilmez bir element olan demir, süpernovalar sırasında uzaya belli ölçüde saçılmaktadır. Demir elementi kan hücrelerinde bulunan hemoglobin molekülünün yapısını oluşturmaktadır. Böylelikle de, kan hücrelerinde oksijenin taşınması mümkün olmaktadır. Yani vücudumuzu oluşturan elementler yıldızların /süpernovaların/ patlamasıyla oluşmaktadır. Başta insan olmak üzere canlıların varlığı yıldızların patlmasından meydana gelen elementlere bağlıdır. İşte görüldüğü üzere yeryüzünde yaşam için gerekli olan elementlerin %99’u yıldızların patlaması sonucunda oluşmaktadır. Bu yıldızlardan oluşan elementler olmadan dünya üzerinde canlılar için yaşam da olmaz… Detaylı bir bilgi için Bkz: (Yıldızların Yeryüzündeki Yaşama Etkisi – Yaratılış) Demek ki, 1400 sene önce Kur’an’ın de ifade ettiği gibi yaşam için gerekli olan elemntlerin çoğu göklerdeki/ uzaydaki yıldızlardadır. “Sadece yaşam dostu bir gezegende değil aynı zamanda yaşam dostu bir evrende bulunuyoruz… Gece gökyüzüne baktığımızda yıldızları görmemiz rastlantı değildir, çünkü yıldızların varlığı çoğu kimyasal elementin oluşumunda ilk koşuldur ve kimyanın etkisi olmadan yaşam olamazdı. Fizikçilerin hesabına göre, eğer fizik kanunları ve değişmezleri bir parça bile farklı olsaydı, evren yaşamı imkânsız kılacak şekilde gelişirdi” (TANRI YANILGISI S.135, RİCHARD DAWKİNS) Dawkins şunu diyor: Bugün bilim yaşamın oluşması için gerekli elementlerin uzaydan geldiğini ispatladı. Yıldızlar birer element oluşturma fabrikasıdır. Yıldızlar belli bir sürenin sonunda patlıyor ve o patlamanın etkisiyle evrene saçılan elementler sayesinde yaşam var oldu. Yani uzak yıldızlar bile yaşamımıza hizmet ediyor. Yaşam dünya sayesinde olmadı evrenin tamamı sayesinde oldu. İşte bu yönüyle Kur’an’ı Kerim 1400 sene önce (ki o zaman böyle bir şey bilinmiyordu) uzayda ve yerkürede ne varsa hepsi başta insanoğlu olmak üzere canlılar içindir. Kaynak: (İmtihan Yeri Dünya ise Allah, 200 Milyar Galaksiyi Neden Yarattı?) Tarihin en önemli bilim insanlarından Carl Edward Sagan şöyle demiştir. Hepimiz Yıldız Tozuyuz! Ama Nasıl? Ne Kadar? Vücudumuzdaki atomların %40’ı “yıldız tozu”dur. Konuya bir de kütlece bakmaya çalışalım: Hidrojen dışındaki atomlar daha ağırdır ve insan vücudu kütlece %60 sudan oluşmaktadır. Hidrojen ise bu kütlenin sadece %11’ini oluşturmaktadır. Bu da bize hidrojenin vücudumuzda kütlece yaklaşık %7’lik bir kısmı oluşturduğunu ve %93 oranında ise “yıldız tozu” olduğumuzu gösterir. Bizler gerçekten Carl Edward Sagan’ın da dediği gibi “hepimiz yıldız tozuyuz, kütlece %93 oranında... Bkz: (Hepimiz Yıldız Tozuyuz! Ama Nasıl? Ne Kadar? - Evrim Ağacı)  

2 Krş. Lokmân, 31/20  

1 (جَمِيعًا مِنْهُ) ifâdesindeki (مِنْ) harf-i cerrini Hıristiyanlar ve bazı sufi ekolleri “ba’ziyyet bildirir” şeklinde anlayarak; Hıristiyanlar; “Hz. İsa’nın Allah’ın bir cüz’ü olduğuna, vahdet-i vücutçular da kendi bâtıl düşüncelerine” delil gibi göstermeye çalışmışlardır. Aslında (مِنْهُ) ifâdesi (سَخَّرَ) fiilinin (تَسْخِيرًا كَائِناً مِنْهُ) şeklindeki takdiriyle mutlak mef’ulü olur. Yani boyun eğdirme, insanların ve varlıkların sebebiyle değil “bizzat Allah’ın insanlara bir lütfundan” dolayıdır. Yoksa bu âyeti, “göklerde ve yerde kendisinden bir parça olan bütün varlıkları” şeklinde anlamak mümkün değildir. Ayrıca (جَمِيعًا مِنْهُ) ifâdesindeki (مِنْ) i’rab yönüyle; hâl olarak düşünülürse anlamı: “O Allah, bütün bu eşyayı Kendi katından meydana gelmiş olarak emrinize amade kıldı” şeklinde olur. 2 (وَسَخَّرَ لَكُمْ) ifadesi; “sizin emrinize verdi” veya “sizin için boyun eğdirdi” şeklinde tercüme edilebilir. Bu tercümenin ikisi de, insanların bütün her şeyden daha önemli olduğunu ifade eder. Çünkü bütün gökler ve yerdeki eşyanın insana boyun eğmesi, insanın hepsine hâkimiyetini ve üstünlüğünü ifâde edeceği gibi insan için boyun eğdirilmiş olması da insanın; “yaratılışın hedefi” olmasını ifâde eder. Her iki durumda ise insan, diğer varlıklardan daha gelişmiş bir şekilde yaratılmıştır. İnsanın iki yönü vardır. Birisi fizikî, birisi de rûhî yönüdür. Fizikî yönüyle açıkça biliniyor ki insanın yaratılışı gökler ve yerin yanında bir zerre denemeyecek kadar küçüktür. Allah tarafından “içine ruhumdan üflediğim” ifadeleriyle yüceltilmiş olan insan ruhu, âlemlerin diğer canlı ve cansız cisimlerinin sahip olmadığı yüksek bir kapsamlılığa sahiptir. İşte bu âyette açıkça ifâde edilen “itaat ettirme” de bu yönüyledir. İnsanın bir bakışla yer ve gökten ne kadar geniş bir sahayı görebildiği göz önünde bulundurulursa bu “itaat ettirmenin” bir anı düşünülmüş olur. Bu âyetin, bilhassa tefekkür âyeti olmak üzere seçilmiş olması da gösterir ki buradaki genel itaat ettirmeden maksat, ruhî yönden itaat ettirmedir. Fiilen itaat ettirme ise onun bir neticesi olarak meydana gelir. 3 Yani başka birinin tavassutuyla değil, yalnız Kendisinin yaratma ve emrinize âmâde kılma arzusuyla, Zatından bir lütuf olmak üzere onların tamamını sizin istifadenize ve hizmetinize sundu. Bunda tefekkür edecek bir toplum için; Allahu Teâlâ’nın insan üzerindeki nimetinin çokluğuna, insana olan ikramının önemine ve insanın Allah’tan başkasına kulluğunun câiz olamayacağına delâlet eden birçok âyetler vardır.  

11 Yani, bütün canlı varlıklar arasından yalnız insana yaratıcı akıl/zeka vererek ve böylece, kendisini çevreleyen ve kendi içinde bulunan tabiatı bilinçli şekilde kullanma yeteneği ile donatarak.  

[4476] Bunu hem eşyaya yasalar koyarak hem de insanı eşyanın yasalarını keşfedecek üstün bir kabiliyetle donatarak yapmıştır.  

[*] إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ [يس : 82]  

4747 Cf. 31:20, and n. 3605. The sea was only one example of Allah's cherishing care in making all things in nature available for the use of man, through the genius and faculties which He has given to man. Man should never forget that it is all "as from Him", i.e., from Allah. For is not man Allah's vicegerent on earth ( 2:30 )?