Bakara Sûresi 129. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 4/113, Ömer Nasuhi Bilmen Tefsiri, 1/369.  

Bkz. 3/164, 9/128  

1- Bu terkipteki kitap sözcüğü, Kur'an'ın Allah tarafından ileri sürülen, kanıtlayıcı, yol gösterici, aydınlatıcı bilgi olmasını ifade etmektedir. Hikmet sözcüğü Kur'an'ın niteliklerinden biridir. Tıpkı Kur'an ve Zikir, Kur'an ve Furkan terkipleri gibi. Hikmet, Kur'an'ın baskı, zulüm ve fesadı engellemek için konulmuş kanun, kural ve ilkeler ile ilgili yönünü öne çıkaran bir nitelemedir. Hikmet sözcüğüne, sünnet veya bilgelik gibi anlamların verilmesi doğru değildir.  

(1)Allah-ü Teâlâ, yaptıkları bu duâyı kabûl ederek Hz. İsmâîl (as)’ın neslinden Peygamber Efendimiz(Aleyhissalâtü Vesselâm)’ı göndermiştir. Bu hususta Resûl-i Ekrem Efendimiz (Aleyhissalâtü Vesselâm) da bir hadîs-i şerîflerinde meâlen: “Ben, babam İbrâhîm’in duâsı, kardeşim Îsâ’nın müjdesi ve annemin rüyâsıyım” buyurmuşlardır. (Nesefî, c. 1, 126)  

(*) Ayrıca gelenekselciler, hikmet yani bilgelik ile kastedilenin Kitap dışında bir kaynak olduğunu ve bu kaynağın elçiye indirilen başka tür bir vahiy olduğunu iddia etmektedirler. Onlara göre hikmet olarak tanımlanan, okunmayan, bu gizli vahiy Kur’an’da yer almaz. Bu kişilerin iddiasına göre hikmet olarak tanımlanan vahiy ancak onların mezhepleri tarafından onaylanmış geleneksel kaynaklarda hadis veya sünnet adı altında yer alır. Ne var ki geleneksel kaynakları hikmet yani bilgelik olarak tanımlamak çok hatalıdır. Zira, aşağıda da şahit olacağımız gibi Kur’an kendisinden hikmet olarak bahsetmektedir. Kur’an’daki kutsal değerleri sıraladıktan sonra Allah şöyle buyurmaktadır: “İşte bunlar, Rabbinin sana vahiy ettiği hikmetlerdir. Allah ile birlikte başka ilah edinme; sonra kınanmış ve uzaklaştırılmış olarak cehenneme atılırsın.”(17 İsra Suresi 39. Ayet) Bu ayet Kur’an’ın kendisinin hikmet olduğunu göstermektedir. Hikmet, yani bilgelik, Allah’ın Kitap’ının niteliklerinden birisidir. Kamer Suresi 4-5 ayetlerinde de bu gerçek tekrar edilmiştir: İşte ayetlerin de gösterdiği gibi, hikmet Kur’an’ın dışında, okunmayan bir vahiy türü değildir. Tersine hikmet, Allah’ın Kitap’ının bir sıfatıdır ve kutsal yasaların arkasındaki akıl ve mantığa karşılık gelir. Hikmet kavramı ile kastedilenin mezheplerin geleneksel kitapları olduğunu iddia edenlere şu sorulmalıdır: Allah, Kur’an boyunca Davut Peygamber’e (2:215), İsa Peygambere (3:48), İbrahim Peygamberin takipçilerine (4:54) ve Hz. Lokman’a da (31:12) hikmet verdiğini söylemektedir. Eğer Allah gerçekten de hikmet ile geleneksel mezhep kitaplarını veya hadisleri kastediyorsa, bu peygamberlere de geleneksel mezhep kitapları veya Hz. Peygamberin sünneti mi verilmiştir? “İşte bunlar, Rabbinin sana vahiy ettiği hikmetlerdir. Allah ile birlikte başka ilah edinme; sonra kınanmış ve uzaklaştırılmış olarak cehenneme atılırsın.” (17 İsra Suresi 39. Ayet) Bu ayet Kur’an’ın kendisinin hikmet olduğunu göstermektedir. Hikmet, yani bilgelik, Allah’ın Kitap’ının niteliklerinden birisidir… Son olarak, hikmetin Kur’an dışında, okunmayan bir vahye karşılık geldiğini iddia edenlerin yanıldıklarını aşağıdaki ayet de göstermektedir. Ayet, hikmetin okunan bir vahiy olduğunu anlatıyor” (Ahzap 34. Ayet). (Kitap ve Hikmet Ne Demektir? Sorgulayan Müslüman)  

[7] Münkat olan zürriyetimize.[8] Kitabın mânâlarını, tevhit ve nübüvvete ait olan delillerini, ahkâm-ı şer'iyeyi, sünneti, hak ile bâtıl arasının tefriki; ilim ve ameli, dinî mârifeti.[9] Şirkten, sair masiyetlerden.[10] Ya Rab seni hiçbir şey âciz kılamaz, demektir.  

86 El-Azîz: Yüce, yenilmeyen, yegâne galip olan, en üstün olan. 87 El-Hakîm: Hikmette muttasıf olan, hikmet sahibi, yüce bilge olan.  

Peygamberlerin görevleri bağlamında benzer mesajlar: Bakara 2:151; Âl-i İmrân 3:164; Cum‘a 62:2.,Hz. İbrahim ve oğlu Hz. İsmail’in yaptığı duada gönderilmesini istedikleri elçinin Hz. Muhammed olduğu anlaşılmaktadır. Çünkü Hz. İbrahim’in, oğlu Hz. İshak soyundan gelen pek çok peygamber torunu olmasına karşılık, Hz. İsmail soyundan gelen tek peygamber Hz. Muhammed’dir. İşte onların yaptığı dua Hz. Muhammed’in risaletiyle kabul edilmiştir.  

1 Bu Peygamberle kastedilenin, Hz. Muhammed (a.s) olduğu açık bir şekilde anlaşılmaktadır. Çünkü İsmail (a.s)’ın zürriyeti içerisinden başka bir Peygamber, gelmemiştir. Nitekim Resulullah (s.a.v): “ben babam İbrahim’in duası ve kardeşim İsa’nın müjdesi ve annemin rüyasıyım” buyurmuştur. (Elmalılı)  

106 Lafzen, “Onların içinden”.  

[256] Hikmet için bkz: 2:269 ve 11:1, ilgili notlar. [257] Veya tezkiyenin “çoğaltma, artma” kök anlamına dayanarak: “onları çoğaltacak”. Krş: “siz azınlık iken o sizi çoğalttı” (7:86). [258] ‘Azîz isminin kök mânası “sertlik, güçlülük, dirençlilik ve üstünlük”tür. Mübalağa kipi kelimeyi anlamının zirvesine taşır ki “en üstün” demektir. Bu da çeviriye “mükemmel” olarak yansımıştır.  

(Burada Allah’tan istenilen Peygamberin, Resulullah s.a.s olduğu apaçık bellidir.)  

Hz. İbrâhim (a.s.)’a bu duayı yaptıran Cenab-ı Allah, Hz. Muhammed (a.s.)’ı yaratıp Peygamber yapmakla onu kabul etmiştir. Vermek isteyince, istemeyi ilham etmiştir.  

[1] İbrâhîm ve İsmâ'îl 'aleyhisselâmın bu du'âlarında ba'si istirhâm olunan rasûlün Cenâb-ı Muhammed oldığı -Mekke'de evlâd-ı İsmâ'îl'den yalnız fahr-i kâinât efendimizin ba's buyuruldığğı cihetle- gâyet sarîhdir.  

[*] (Bakara 2/151)'de bu özelliklere sahip olan kişinin Muhammed aleyhisselam olduğu belirtilmektedir.  

129 How beautiful this prayer is, and how aptly it conies in here in the argument! Such Paganism or star-worship or planet-worship as there was in Abraham's time was first cleared out of Makkah by Abraham, This is the chief meaning of "sanctification" or "purification" in 2:125, although of course physical cleanliness is (in physical conditions) a necessary element of purification in the higher sense. Abraham and his elder son Isma'il then built the Ka'bah and established the rites and usages of the sacred city. He was thus the founder of the original Islam (which is as old as mankind) in Arabia . As becomes a devout man, he offers and dedicates the work to Allah in humble supplication, addressing Him as the All- Hearing and the All-Knowing. He then asks for a blessing on himself and progeny generally, both the children of his eldest-born Ism a' il and his younger son Isaac. With prophetic vision he foresees that there will be corruption and backsliding in both branches of his family: Makkah will house 360 idols, Jerusalem will become a harlot city (Ezekiel 16:15 ), a city of abomination. But the light of Islam will shine, and reclaim the lost people in both branches and indeed in all the world. So he prays for Allah's mercy, addressing Him as the Oft-Returning, Most Merciful. And finally he foresees in Makkah a Prophet teaching the people as one "of their own." and in their own beautiful Arabic language: he asks for a blessing on Muhammad's ministry, appealing to the Power and Wisdom of Allah.