A'râf Sûresi 129. Ayet Meali

7.Yani yeryüzünde size güç ve imkan vererek bu nimetleri nasıl değerlendirdiğinizi gözler; kulluk görevinizi hakkıyla yerine getirip getirmediğinize bakar.  

Ehemmiyetine binaen Kur’an’da birçok kez anlatıldığı gibi Allah, daha sonraki zamanlarda Firavun ve kavmini yaptıkları kötülükler yüzünden suda boğarak bu vaadini yerine getirmiş ve iyi niyet ve samimi duruşlarından dolayı da İsrailoğullarını onların yurtlarına ve mallarına yerleştirmiştir.  

 Böylece Hz. Musa istikbalin, inananların olacağına işaret etti. Yüce Allah, Firavun ile kavmini suda boğarak bu vadini yerine getirdi. İsrailoğullarını, onların yurtlarına ve mallarına Davud ve Süleyman (a.s.) zamanlarında sahip kıldı. Yûşa’ b. Nûn devrinde de Kudüs’ü fethettiler.  

* “… sizin (yeryüzüne hâkim kılınma nimetine karşılık olarak) nasıl davrandığınıza bakar (ve yaptıklarınıza göre, size, ceza ya da mükâfat olarak hak ettiğinizi verir.)”; Allah Teâlâ, ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilendir. Velâkin, ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilen Allah Teâlâ, kulları henüz iyi ya da kötü fiilleri işlemeden, ezelî ve ebedî ilmi ile bilmiş olduğu hususa göre muamele ederek, onlara ceza ya da mükâfat vermez. Kul yapmış olduğu iyi ya da kötü ameline kendisi de şahit olsun diye, fiili işledikten sonra ceza ya da mükâfat olarak hak ettiği verilir. Allah Teâlâ’nın kullarını imtihân etmesinin sebebi, bizim neler yapacağımızı görmek için değildir. Haşa! Böyle bir düşünce kişiyi küfre götürür. Allah Teâlâ bilmiyordu, sonradan öğrendi veya öğrenecek demek küfürdür. Imtihânların sebebi; Âhirette, herkesi kendi ameline şahit tutmak içindir. Böylelikle, Allah’ın gazabına uğrayan da, mükâfata nail olan da bunun sebebini ayan beyan bilmiş olur.  

1-Eğemen.  

(*) Böylece Hz. Musa istikbalin, inananların olacağına işaret etti. Yüce Allah, Firavun ile kavmini suda boğarak bu vadini yerine getirdi. İsrailoğullarını, onların yurtlarına ve mallarına Davud ve Süleyman (a.s.) zamanlarında sahip kıldı. Yûşa’ b. Nûn devrinde de Kudüs’ü fethettiler. (Diy. Vakfı Meali Araf-129. Ayet Açıklaması)  

[8] İyi mi işliyorsunuz, kötü mü? Şükür mü ediyorsunuz, nankörlük mü?  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:137; İbrâhîm 14:14; Enbiyâ 21:105; Nûr 24:55; Kasas 28:5.,Burada, Yüce Allah’ın bakması ile kastedilen, durumun ne olacağını muhataplara göstermek, tutumlarını ortaya koymalarını sağlamaktır. Yoksa Allah’ın bilgilenmesi değildir. Çünkü Yüce Allah sonradan bilgilenmeye muhtaç değildir; ezelî ilmiyle her şeyi bilmektedir.  

1 İsrâil oğullarının bu sözü; “biz şimdiye kadar senden bir fayda görmediğimiz gibi, hep zarar gördük” şeklinde bir şikâyeti îmâ veya “Firavunun zulmünden dolayı şiddetli bir üzüntü ve bir kurtuluş arzusu” da olabilir.  

93 Yukarıdaki anlatımın gelişi içinde bu ifade, İsrailoğulları arasındaki, Kur’an’ın sık sık suçlayarak dile getirdiği iman zayıflığına, bu konudaki isteksizliğe, kararsızlığa dair ilk îma durumunda. Zaten bunun için olacak ki, Hz. Musa kıssası da, burada, ve 138-140, 148 vd. ayetlerde, toplumları tarafından iyi karşılanmayan önceki diğer peygamberlerin kıssaları arasına alınmıştır.94 Yani, “Eylemlerinize bakarak sizi yargılayacak”. İsrailoğulları’nın, 137. ayette görüleceği üzere, daha sonra gösterecekleri “darlıkta sabır”la ilgili atıftan da anlaşılacağı gibi, öyle görünüyor ki, Hz. Musa’nın onlara verdiği bu ümit ya da yüreklendirme, onların moral olarak güçlenmelerine yardım etmiştir. Ancak, Hz. Musa’nın “ve sonra sizin nasıl yaptığınıza bakacaktır” sözleri, yine de açık bir uyarıyı dile getirmektedir.  

[1246] Veya mâ’ya masdariyye anlamı vererek: “..bize gelmenden sonra da”. Buradaki mâ ilgi zamirinin “mucizevi kainat delillerine” delâleti, sözün bağlamına ve olayın akışına daha uygundur. [1247] ‘Asânın “kesinlik” vurgusuna dayanarak. Bir “ihtimal” edatı olan ‘asâ İbn Abbas’ın da tercih ettiği gibi, yerine göre kesinlik vurgusu kazanır (Bkz: İtkân II, 204).  

1086 There is a slight note of querulousness in the people's answer. But Moses allays it by his own example and courage, and his vision of the future: which was amply fulfilled in time. See verse 137. 1087 The Israelites, despised and enslaved, were to be rescued and made rulers in Palestine . David and Solomon were great kings and played a notable part in history. But the greatness of Israel was conditional; they were to be judged by their deeds. When they fell from grace, other people were given honour and power. And so is came to be the turn of the Arab race, and so on. Allah gives His gifts to those who are righteous and obey His Law.