A'râf Sûresi 120. Ayet Meali

(2)“Kasas-ı Kur’âniyeden (Kur’ân’daki kıssalardan) kıssa-i Mûsâ Aleyhisselâm, âdetâ Asâ-yı Mûsâ Aleyhisselâm (Mûsâ Aleyhisselâm’ın asâsı) gibi binler fâideleri var. O kıssada (hikâyede), hem Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’ı, teskin ve tesellî, hem küffârı (kâfirleri)tehdid, hem münâfıkları takbih (kötüleme), hem yahudileri tevbih (azarlama) gibi çok makāsıdı(maksadları), pek çok vücûhu (yönleri) vardır. Onun için sûrelerde tekrâr edilmiştir. Her yerde bütün maksadları ifâde ile berâber yalnız birisi maksûd-ı bizzât (asıl maksad) olur, diğerleri ona tâbi‘ kalırlar.” (Zülfikār, 25. Söz, 27)  

Benzer mesaj: Şu‘arâ 26:46.  

1 Bu âyet ilmin fazileti hakkındaki en büyük delillerdendir. Çünkü diğerleri cehaletlerinden “bu bir sihirdir” deniliverince şüpheye düşürülebildikleri halde bu sihirbazlar sihrin mahiyetini bilmeleri sayesinde Musâ (a.s)’ın asasının sihir sınırlarını aştığının farkına vardılar ve mucize olduğunu fark ettiler. Bu hususta hiç şüpheye düşmediler ve kendilerini tutamayarak küfürden imana derhal intikal ediverdiler.  

90 Lafzen, “Sihirbazlar yere kapandırıldılar” -bu edilgen (mechûl) kuruluş, bu eylemin sanki, daha baskın/daha üstün bir kuvvet tarafından yaptırıldığını, onları buna icbar ettiğini ifade etmeğe matuf gibidir (Zemahşerî).