A'râf Sûresi 116. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 2/124; 4/79.  

 Sihirbazlar ip ve odun parçalarını ortaya attılar. Fakat halkın gözlerini büyüledikleri için bu attıkları şeyler onlara yılan gibi gözüktü.  

116-117 Büyücülük, muskacılık birer şarlatanlıktır. Bu konunun metafizik bir yönü yoktur. Musa'nın dönemindeki sihirbazlar, halkı hipnozla etkileri altına alıp illüzyonla gözlerini boyuyorlardı. Musa, uydurmaları yutan bir gerçeği ortaya koyarak trans halinde hayaller gören halkı uyandırdı. Musa'nın ortaya koyduğu şeyin sihir olmadığını herkesten iyi anlayan sihirbazlar canları pahasına da olsa ona inandılar. Peygamberliğine bir delil olarak İsa'ya verilen mucizeler hariç şifa dağıtıcılık da tıpta "placebo" diye bilinen psikolojik etkiden ibaret bir palavradır. Şifa verme ve büyü çözme iddialarıyla cahil halkı sömüren sahtekarlar hastalanınca hemen hastahanelere koşarlar. Ne yazık ki cehaletin yaygın bir hastalık olduğu toplumlarda sahtekarlara ve palavracılara büyük rağbet olur.  

(*) Şöyle bir rivayet vardır: Denilmiş ki bunun sırrı cıva idi. Ağaçtan ve deriden yapılmış birtakım iplerin ve sopaların içlerine cıva doldurulmuş, zeminin ve Güneşin hararetiyle cıva ısındıkça bunlar kıvrılarak hareket ediyorlar ve ortalıkta dehşetli birçok yılan manzarası gösteriyorlardı. (Elmalılı)  

[3] Çünkü yılanları geziyor gibi göstermişlerdi.  

39 Krş. Yûnus, 10/80 40 Krş. Şuarâ, 26/43  

Bu ayet büyücülüğün insanların gözlerini boyamaktan başka bir şey olmadığının apaçık bir delilidir. Büyü ile ilgili bütün ayetleri bu bilgi ışığında değerlendirmek gerekir.,Bu cümle büyücülükte göz boyama ve insan korkutmanın esas olduğunu göstermektedir.  

1 Rivayet olunduğuna göre iri halatları, uzun sopaları ortaya atıp bütün vadiyi sanki birbirine binmiş, hareketli yılanlarla dolmuş gibi müthiş bir manzara içinde gösterdiler. Denilmiş ki bunun sırrı cıva idi. Ağaçtan ve deriden yapılmış bir takım iplerin ve sopaların içlerine cıva doldurulmuş, zeminin ve Güneşin hararetiyle cıva ısındıkça bunlar kıvrılarak hareket ediyorlar ve ortalıkta dehşetli birçok yılan manzarası gösteriyorlardı. (Elmalılı)  

[1240] Lafzen: “sihir” (Lugavî bir tahlil için bkz: İlk geçtiği 74:24, not 17). Bu âyette sihir adı verilen şeyin olağanüstü bir yanı olmayıp sadece birtakım tekniklerle yapılan bir illüzyon olduğu, devamındaki âyetin son kelimesinden açıkça anlaşılmaktadır. Kur’an, gözbağcılığa ve elçabukluğuna dayalı ‘illüzyon’ ile, görünmez güçler kullanılarak yapıldığına inanılan ‘sihir’ arasında lafzî bir ayrıma gitmiyor. Farklı mahiyetlerine rağmen ikisini de “sihir” olarak adlandırıyor. Bakara 102 ile bu âyette sözü edilen ‘sihir’ sonuçları değilse de mahiyeti açısından farklı gibi durmaktadır. Bu yüzden birincisine ‘sihir’ ikincisine ‘illüzyon’ denilebilir. Bu durumda şu sonuca kolayca ulaşmış oluyoruz: Kur’an büyüye, büyünün öznesi ve nesnesi açısından değil, büyünün muhatabı açısından yaklaşıyor. Dolayısıyla muhatabında büyü etkisi bırakan her şey, hangi malzemeyle, nasıl bir araç kullanılarak yapılmış olursa olsun Kur’an tarafından ‘sihir’ başlığı altında ele alınıyor.  

1080 Moses and his brother Aaron were pitted against the most skillful magic-men of Egypt, but they were calm and confident and let the magic-men have their innings first As is usual in this world, the magicians trickery made a great impression on the people, but when Moses threw his rod, the illusion was broken, and the falsehood was all shown up. In the Old Testament story (Exod. 7:10 -12) it was Aaron that threw the rod, and he threw it before the magicians. Aaron's rod became a serpent. Then the magicians threw their rods, and they became serpents, but Aaron's rod swallowed up their rods. The story given to us is more dramatic and less literal. We are told in general terms that Moses first allowed the magic-men to play their tricks. The rod of Moses was the symbol of his authority. It must have been a simple shepherd's crook with which he used to feed his flocks. With Allah's grace behind him, he was able to expose all false trickery and establish the Truth.