A'lâ Sûresi 9. Ayet Meali

1- Yararlı olup olmadığına bakmaksızın sen öğüt vermeye devam et.  

(*) Not: Buradaki (ان) ‘’in’’şart edatı değil, tekid edatı olan (قد) ‘’kad’’ anlamında olduğunu söyleyenlerin görüşleri hem daha isabetli hem de ayetlerin bütünlük açısından daha uygun olduğu anlaşılmaktadır. وقيل إنها بمعنى قد (الجامع لاحكام القرآن - القرطبى و بمعنى (قد)، على ما قاله ابن خالويه، ويؤيده قوله تعالى: وذكر فإن الذكرى تنفع المؤمنين ......( تفسير القاسمي) والتقدير: {فَذَكّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذّكْرَىٰ } أو لم تنفع (مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير) وقال الجُرجانِيّ: التذكير واجب وإن لم ينفع. والمعنى: فذكر إن نفعت الذكرى؛ أو لم تنفع، قال الواحدي: إن نفعت أو لم تنفع؛ لأن النبيّ صلى الله عليه وسلم بعث مبلغاً للإعذار والإنذار، فعليه التذكير في كل حال نفع، أو لم ينفع ولم يذكر الحالة الثانية كقوله: { سَرَابِيلَ تَقِيكُمُ ٱلْحَرَّ } [النحل: 81] الآية. قال الجرجاني: التذكير واجب، وإن لم ينفع، فالمعنى: إن نفعت الذكرى أو لم تنفع وما قاله الواحدي، والجرجاني أولى، وقد سبقهما إلى القول به الفراء، والنحاس (فتح القدير) والنبىّ مطلوب منه أن يذكّر دائما نفعت الذكرى أو لم تنفع.. فكيف يتفق هذا الدوام، مع هذا القيد، وهو التذكير فى حال النفع وحده؟ (التفسير القرآني للقرآن) : ويقال إن نفعت الذكرى يعني إن قولك ودعوتك تنفع لكل قلب عاقل (بحر العلوم - السمرقندي) والثاني: أنها بمعنى «قد» فتقديره: قد نفعت الذكرى، قاله مقاتل. (زاد المسير في علم التفسير) {إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ} يحتمل وجهين : أحدهما: أن ذكر فقد نفعت الذكرى، وهو كقوله تعالى: { وَيَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولاً } [الإسراء: 108]، ومعناه: قد كان وعد ربنا مفعولا.وقد نفعت الذكرى؛ لأنه بتذكيره أسلم من أسلم منهم، وبه فازوا، وبه نالوا الدرجات العلا، { وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ } [الذاريات: 55) (تأويلات أهل السنة].  

[6] Veya fayda versin, vermesin.  

4 Krş. Zariat, 51/55  

Uyarının gerekliliği, amacı, uyarıdan kimlerin yararlanacağı vs. ile ilgili mesajlar için bkz. Bakara 2:6; Mâide 5:63, 79; En‘âm 6:69; A‘râf 7:164; Hûd 11:116; Yâsîn 36:10; Zâriyât 51:55; Tûr 52:29; Mürselât 77:5-6; A‘lâ 87:9; Ğâşiye 88:21.  

1 Bu âyetten, zarar vereceği açıkça belli olduğu takdirde, nasihat etmenin vacip olmadığı, fayda verme ihtimâli bulunursa, istifâde edecekleri dikkate alarak, nasihatın vacip olduğu anlaşılmaktadır.  

7 Bu çeviri, Beğavî’nin yorumuna ve Râzî’nin bu ifade ile ilgili alternatif yorumlarından birisine dayanmaktadır.  

[5687] Yani, işin tabiatı gereği her hatırlatma, herkese, her zaman fayda vermez. Zımnen: asla “ya hep ya hiç” deme. Bu âyete “Eğer hatırlatman fayda verecekse hatırlat” mânası vermek, bir sonraki âyete aykırıdır. [5688] Bu âyet, tüm insanlığın Allah Rasûlü’nün ümmeti olduğuna delâlet eder. Muhammedî davete icâbet edenler “ümmet-i icâbet”, henüz icâbet etmemiş bulunanlar ise “ümmet-i davet” sınıfına girerler. Bu âyet birinci âyetle doğrudan alâkalıdır. Allah’ı hatırlayanlar O’nun Rab olduğunu bilir ve O’nun adını tesbih eder, yani “O’nun adına hareket eder”. Hatırlatmaktan söz edilen yerde unutma vardır.  

[*] Bilgi diye çevrilen kelime "zikir"dir. Zikir, sürekli akılda tutulan kullanıma hazır bilgidir. (Müfredat s.237)  

6088 This is not so strong as the Biblical phrase, "Cast not pearls before swine" (Matt. 7:6) The cases where admonition does produce spiritual profit and where it does not, are mentioned below in verses 10 and 11-13 respectively. Allah's Message should be proclaimed to all; but particular and personal admonitions are also due to those who attend and in whose hearts is the fear of Allah; in the case of those who run away from it and dishonour it, such particular and personal admonition is useless. They are the unfortunate ones who prepare their own ruin.