A'lâ Sûresi 19. Ayet Meali

Yani, 14. âyetten 17. âyete kadar anlatılan kısım, daha önceki sahîfelerde, İbrahîm ve Mûsâ peygamberlerin sahîfelerinde de vardı  

bk. Kur’ân-ı Kerim, 53/36-37.  

(*) Yaradılış zincirini başından sonuna kadar anlatan bu sure, 19 ayettir. 19 da bir yaratılış sırrıdır. 19 bin âlem vardır. Cehennem de 19’ludur. Cennet de19’ludur.  

[750] A‘lâ sûresinden çıkarılacak genel ilkeler için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XXI, 73.  

(*) Bunlar, hükümler, bu âyetler, bu Allah’ın yasaları yeni değil, ilk sayfalarda da böyleydi. İbrahim’in, Musa’nın suhuflarında da Rabbiniz bu konuları inzâl ederek insanları uyarmış, onlara yol göstermişti. Allah tarihin hiçbir döneminde kullarını vahiysiz bırakmamış, sürekli yol göstermiş, hayat programı göndermiştir.  

8 Krş. Şuarâ, 26/196  

1 Suhuf: Aslında kitap mânâsına gelen “sahife”nin çoğulu olup Tevrat, Zebur, İncil, Kur’ân ismi verilen dört büyük kitabın dışında, peygamberlere indirilmiş olan kitapçıklar hakkında kullanılması şöhret bulmuştur. Her dinin esası olan ve önceki peygamberlere indirilmiş ilk sahifelerde ve özellikle İbrahim (a.s) ve Musa (a.s)’nın sahifelerinde zikredilenler hep Cenab-ı Hakk’ın emridir. Ebu Zerr (r.a.)’den: “Ey Allah’ın Rasulü! Yüce Allah kaç kitap indirdi?” dedim. Efendimiz: “Yüz dört kitap indirdi. Elli sahife Şît’e, otuz sahife İdris’e, on sahife İbrahim’e, on sahife de Tevrat’tan evvel Musa’ ya indirdi. Tevrat’ı, Zebur’u, İncil’i ve Furkan’ı da indirdi” buyurdu. Ben: “Ey Allah’ın Rasulü! İbrahim’in sahifeleri ne idi?” dedim. O: “Hepsi kıssa ve öğüt idi.” Ben yine: “Ey Allah’ın Rasulü! Musa’nın sahifeleri ne idi? dedim. Peygamberimiz: “Hepsi ibret idi” Şaşarım, öleceğini yakinen bildiği halde sevinene, ateşin olduğunu kesin olarak bilip de gülene, dünyayı ve onun üzerinde bulunan kimselere karşı durmadan değiştiğini görüp de dünyaya gönül bağlayana, kadere yakinen inanıp da öfkelenene, hesaba inanıp da amel etmeyene” buyurdu. Ben: “Ey Allah’ın Rasulü! İbrahim ve Musa’nın sahifelerindekilerden sana bir şey indirildi mi?” deyince: “Evet, ey Ebu Zerr!” buyurdular. (Elmalılı)  

9 Bu iki isim, geçmiş vahiylerin sadece birer örneği olarak verilmiş ve böylece, insanoğlunun dinî tecrübesinin devamlılığı ve bütün peygamberler tarafından tebliğ edilen temel hakikatlerin aynılığı gerçeği bir kez daha vurgulanmıştır. (Karş. ayrıca 53:36 vd.) Lafzen, “[bir kitabın] yaprakları”nı veya “kağıt tomarları”nı gösteren suhuf (tekili sahîfe) ismi, en geniş anlamıyla kitâb kelimesi ile eş anlamlıdır (Cevherî): bu nedenle, yukarıdaki bağlamda, “vahiyler” olarak çevirdim.  

[5693] Vedalar sahibi Brahma ile Suhuf sahibi İbrahim nebî arasındaki isim benzerliği dikkate değerdir (İkisi arasındaki irtibat için bkz: Hamidullah, Aziz Kur’an).  

[*] İbrahim ve Musa'ya indirilen kitaplar bkz. (En'am 6/84-90)  

6094 No Book of Abraham has come down to us. But the Old Testament recognises that Abraham was a prophet (Gen. 20:7, 18:17-19). There is a book in Greek, which has been translated by Mr. G.H. Box, called the Testament of Abraham (published by the Society for the Promotion of Christian Knowledge, London , 1927). It seems to be a Greek translation of a Hebrew original. The Greek Text was probably written in the second Christian century, in Egypt, but in its present form it probably goes back only to the 9th or 10th Century. It was popular among the Christians. Perhaps the Jewish Midrash also refers to a Testament of Abraham. 6095 The original Revelation of Moses, of which the Present Pentateuch is a surviving recension. See Appendix II., p. 288-290. The present Gospels do not come under the definition of the "earliest" Books. Nor could they be called "Books of Jesus"; they were written not by him, but about him, and long after his death.