Ahzâb Sûresi 12. Ayet Meali

12.Beyhaki`nin Delail`inde yer alan bir rivayetten anlaşıldığına göre Hendek savaşında Mekke`nin etrafına hendek kazılırken büyük bir taş ortaya çıkmış, Resulullah (a.s.) levye ile onu kırarken her vuruşta taştan geniş bir alanı aydınlatan ışık çıkmış ve her keresinde Resulullah (a.s.) ve ashabı tekbir getirmişlerdir. Daha sonra Resulullah (a.s.) çıkan ışıklarla birincide İran saraylarını, ikincide Bizans saraylarını, üçüncüde de Yemen saraylarını gördüğünü Cibril (a.s.)`in ümmetinin buraları fethedeceklerini kendisine haber verdiğini bildirmiştir. Bu sözleri duyan münâfıklar ve imanları zayıf olanlar da: "Şunun söylediklerine hayret etmiyor musunuz? Size boş şeyler vaad ediyor ve kuru ümitler veriyor. Size Yesrib`den (Medine`den) Bizans saraylarını ve Kisra`nın şehirlerini gördüğünü ve buraların sizin için fethedileceğini ileri sürüyor. Oysa siz müşrik topluluklarına karşı hendek kazıyorsunuz. Karşılarına çıkacak gücünüz bile yok" dediler. Bunun üzerine Yüce Allah bu ayeti kerimesini indirdi.Mana yönünden buna benzeyen bir rivayeti de Cuveybir Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan nakletmiştir. Bu rivayette bu sözleri söyleyenlerin isimleri de veriliyor.  

 Rivayete göre, onlardan biri, «Muhammed hem bize İran ve Bizans’ın fethini vadediyor, hem de biz korkumuzdan meydana çıkamayıp hendek kazıyoruz» demişti.  

Peygmaberin sahabesi (arkadaşı) olan herkesi kutsayan bir görüş egemendir Sünni literatürde. Sunni kaynaklar, sahabeyi, "müslüman olarak Peygamberle görüşmüş kişi" diye tanımlar. "Sahabelerim yıldızlar gibidir; hangisini izleseniz doğru yolu bulursunuz" gibi nice uydurma hadislere kanan müşrik bir şair "sahabenin atının burnundaki toz" kadar bile olmadığını yazmıştı bir zamanlar. Halbuki, sahabelerin içinde birçok sahtekar ve münafık da vardı. Peygamber bunların bir kısmını zorluk anında tanıdıysa da bunların isimleri ilan edilmedi. Nitekim, Muhammed Peygameberin vefatından kısa süre sonra, Kuran'ın mesajını terkeden, cahiliyye dönemi hastalıklarını hortlatan, kabilecilik ve liderlik ihtiraslarıyla müminleri boğazlayan partilerin önsaflarında binlerce sahabe vardı. Münafık sahabelerin uydurduğu hadisleri "sahih" diye yutturabilmek için tüm sahabeleri kutsayıcı hadisler uyduruldu. Halbuki, inkarcılar dahil, Peygamberin tüm çağdaşları "sahabe" olarak tanımlanır Kuran'da (34:46; 53:2; 81:22). Kuran'ı dinleyen mi var?  

* “…kalplerinde (manevi) hastalık bulunanlar”; İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allah’a (îmân ile küfrü birbirinden ayıran) sınırda kulluk eder. (Şöyle ki;) Eğer kendisine (tarafımızdan) bir hayır dokunursa, (gönlü) onunla huzur bulup sevinir, ancak (ilâhî hikmet gereği, tarafımızdan çeşitli musibetler ile) imtihâna maruz kalırsa, (işte o zaman hemen) yüzüstü döner (dinden çıkar). (Hac 22/11)  

1- Allah ve Resûl'ünün zafer sözü bir aldatmacaymış.  

(2)“Kur’ân’ın, münâfıkların şahıslarını ta‘yîn etmeyerek (belirlemeyerek), umum bir sıfatla, onlara işâret etmesi, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın siyâsetine daha münâsibdir. Zîrâ münâfıkların şahıslarının ta‘yîni ile kabâhatleri yüzlerine vurulsa idi, mü’minler, nefsin desîsesiyle (hîlesiyle) vesveseye düşerlerdi. Hâlbuki, vesvese havfa (korkuya), havf riyâya (gösterişe), riyâ nifâka müncer olur (döner). Ve kezâ eğer Kur’ân onları ta‘yîn ile takbîh etse (kötülese) idi; Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm mütereddiddir(kararsızdır); etbâına (kendine tâbi‘ olanlara) emniyeti yoktur denilecekti. Ve kezâ bazen kötülük ifşâ edilmese (duyurulmasa) tedrîcen (yavaş-yavaş) zâil olması (geçmesi) ihtimâli vardır. Fakat teşhîr edildiği takdirde, kötülüğü yapan kimsenin hiddetini tahrîk eder. Fenâlığı daha fazla yapmasına bâis (sebeb) olur.” (İşârâtü’l-İ‘câz, 77)(3)Rivâyete göre, münâfıklardan biri: “Muhammed bize bir yandan Roma ve Îran’ın fethini va‘d ediyor, diğer yandan da biz korkumuzdan meydana çıkamayıp, hendek kazıyoruz” demişti. (Nesefî, c. 3, 433)  

1 Muattib b. Kuşeyr: “Biz korkudan tuvalete gidemezken Muhammed bize Kisrâ’nın ve Kayser’in hazinelerini vâdediyor, bu boş bir vaattir.” demişti.  

16 Bu ifade, müminler arasındaki itikad zayıflığına işaret eder.17 Bu, Muhammed (s)’in, hendeklerin kazılması sırasında, Müslümanların gelecekte bütün Arap Yarımadası ile İran ve Bizans İmparatorluklarını fethedeceğini önceden haber vermesine bir atıftır (Taberî). Birçok sahih Hadis, olayın meydana geldiği tarihte Hz. Peygamber’in bu öngörüsü ile ilgili sözlerine tanıklık yapmaktadır.  

[3732] Bu zümre ile ilgili genel bir okuma için bkz: 74:31, not 24. [3733] Bu âyet şu olayla birlikte düşünüldüğünde daha iyi anlaşılır: Hendekler kazılırken Selman ve Huzeyfe’nin de aralarında bulunduğu gurup kendi paylarına düşen yerde hendek kazarken bir kaya çıkmıştı. Tüm çabaları sonuçsuz kalmış, kaya değil balyoz kırılmıştı. Allah Rasûlü’ne durum haber verildi. Olay yerine gelerek balyozu aldı ve kayaya vurdu. Her vuruşta kayanın bir parçası kopuyor ve kıvılcımlar saçılıyordu. Rasulullah o kıvılcımlara işaretle Pers, Bizans ve Yemen saraylarının ümmetinin eline geçeceğini müjdeliyordu. İşte içinde bulunulan zor zamanla bu müjde arasında makul bir bağlantı kuramayan hasta kalpliler, bunu “boş vaad” olarak gördüler.  

Abdullah İbn Übey gibi münafıklar: “Muhammed bize İran ve Bizans’ı fethedeceğimizi vaad ediyordu. Şimdi ise, korkusundan hendek kazdırıyor” gibi fısıltılar yayıyorlardı.  

3683 Before this year's mass attack on Madinah, the Muslims had successfully reached the Syrian border on the north, and there were hopes of reaching Yemen in the south. The Prophet had seen signs of expansion and victory for the Muslims. Now that they were shut within the Trench on the defensive, the Hypocrites taunted them with having indulged in delusive hopes. But the event showed that the hopes were not delusive. They were realised beyond expectations in a few years.