Nebe Sûresi 16. Ayet Meali

(*) 13. ayette Güneşten söz edildikten hemen sonra 14. ayette bulutlardan yağmurun indirilmesine vurgu yapılmış olması, güneşin yeryüzündeki suyun buharlaşmasına, yağmur yüklü bulutların oluşmasına neden olduğunun bir işaretidir. Yani 1400 sene önce kur’an’ın işaret ettiği bu olay da tamamen bilimseldir. Çünkü Güneşten gelen ışınlarla Isınan ve yeryüzünden buharlaşan su havadan hafif minik su buharları şeklinde doğruca gökyüzüne yükselir. Belirli bir yükseklikte basınç azaldığı hava da soğuduğu için minik su damlacıkları haline geçerler ve bulutları oluştururlar. Başlangıçta bu damlalar o kadar küçüktür ki çapları birkaç mikrometredir. (İnsan saçı 100 mikrometredir.) Ortalama bir yağmur damlasının oluşabilmesi için bunlardan milyonlarcasının birleşmesi gerekir. Güneşin bu ekosistemdeki önemine ilk örnek yeryüzünde ısınan suyun buharlaşıp tekrar yağmur olarak rüzgârın etkisi ile farklı coğrafyaları sulamasıdır.  

1 6. âyetin başındaki soru harfi, buraya kadar ki tüm âyetler için geçerli olduğundan, bu durum tercümelerine yansıtılmıştır.  

8 Bu ayetler şu gerçeğe îmada bulunmaktadır: bütün gözlemlenebilir tabiatın belli bir maksada ve plana göre yaratıldığını gösteren kanıtlar, “bunları[n hiç birini] anlamsız ve amaçsız yaratmış olmayan” (3:191) ve -devamında vurgulandığı gibi- her insanın kendisine fıtraten verilen içgüdülere ve ilahî vahiy aracılığıyla bildirilen ahlak ölçülerine göre yaşamak isteyip istemediği konusunda bir gün nihaî hükmünü verecek olan bilinçli bir Yaratıcı’nın varlığına işaret ederler.  

(Ey müşrikler, Rabbinizin bu eşsiz nimetlerine şükredip O’na kulluk edeceğinize sizler, nankörlük ettiniz, Rabbinize ortak koştuğunuz putlara tapındınız, hiçbir işe yaramayan o nesnelere hizmet ettiniz. Bununla da kalmadınız size o büyük haberi -kıyâmet tehdidini- getiren Peygamberin uyarılarını da yalan saydınız yaptıklarınızın hesabını vereceğiniz gün elbette gelecektir)