A'râf Sûresi 127. Ayet Meali

(3)“Kur’ân’da çok tekrâr edilen kıssa-i Mûsâ Aleyhisselâm’ın cümleleri ve cüz’leridir ki, herbir cümlesi, hattâ herbir cüz’ü, bir düstûr-ı küllînin (büyük düstûrunun) ucu olarak gösterilmiş ve o düstûru ifâde ediyor. (...) Meselâ يُذَبِّحُونَ اَبْنآَءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِسآَءَكُمْ [(Yeni doğan) oğullarınızı boğazlıyor, kadınlarınızı (kız çocuklarınızı) ise hayatta bırakıyorlardı.] Benî İsrâil’in, oğullarının kesilip kadın ve kızlarını hayatta bırakmak, bir Fir‘avun zamanında yapılan bir hâdise ünvânıyla, yahudi milletinin ekser memleketlerde, her asırda ma‘rûz olduğu, müteaddid (çok) katliâmları, kadın ve kızları hayât-ı beşeriye-i sefîhânede(insanların gayr-ı meşrû‘ hayâtında) oynadıkları rolü ifâde eder.” (Zülfikār, 25. Söz, 32-33)  

(*) Bunun üzerine Firavun Hz. Musa’ya inanacak olanların erkek çocuklarını öldürmeyi düşündüğünü açıkladı. Bu suretle hem onları sürekli bir tehdit altında bulunduracak hem de sayılarının artmasını önleyecekti. Firavun, “Elbette biz onları ezecek güçteyiz” şeklindeki açıklamasıyla, esasen Musa olayının kendisi için önemli bir mesele teşkil etmediğini, kimsenin endişeye kapılmasına da mahal olmadığını belirtmek istiyordu (İbn Atıyye, VII, 138). Ayrıca Firavun’un Kur’an’da sadece bir yerde nakledilen “Ben sizin en büyük rabbinizim!” (79: 24) sözü, bu âyetteki “ilâhlarını” ifadesiyle birlikte hem “kendisinden başka rablerin varlığını kabul etmekle beraber onları kendisinden aşağı görüyor ve sıradan halkın taptığı klana ait totemlere/putlaştırılan şeylere ses çıkarmıyordu”, hem de “Hermetik öğreti başlangıçta tek tanrıcı olmasına rağmen, daha sonraları çok tanrıcı bir hâl almıştı” anlamlarına gelir. Arkeolojik veriler bunu destekler. Kutsal boğa Apis’in başı altında, tahtında oturan Firavun’u gösteren irili ufaklı antik altın heykellerin varlığı bunun kanıtıdır. [1245] Ebnâehum lügat açısından “oğulları” anlamına gelir. Galibiyet kuralınca “çocukları” vurgusunu taşır. Nisâehum ise, “oğullar”ın karşıtı olan “kızlar” değil “kadınlar” anlamına gelir. “Neden kadınlar” sorusunu tefsircilerimiz “hizmetçi ve cariye olarak kullanmak için” cevabını verirler (Bkz: İbn Âşûr). Bu “kadınlar” ile kız çocukları değil de yasağa rağmen doğurmakta ısrarcı olan hamile anneler kastediliyorsa, bu durumda sorunun cevabı bizce “evlat acısı çektirmek için” olur (M. İslamoğlu Meal Açıklaması) Firavun, erkek çocukları öldürmekle İsrailoğullarının neslini kesmek, zamanla erkeklerin yok olmasını sağlamak ve kız çocuklarının sağ bırakılmasıyla da kadınlarını kendilerine cariye ve hizmetçi yapmak istiyordu. كان آل فرعون يقتلون الصغار قطعاً للنسل، ويسترقون الأمهات استعباداً لهن، ويبقون الرجال للخدمة حتى ينقرضوا على سبيل التدرج، (الوسيط في تفسير القرآن الكريم)  

[5] Yaptığın küçük putları.[6] Onlar eskisi gibi yine elimiz altında bulunacaktır.  

Kasas 28:38 ve Nâzi‘ât 79:29 gereği kendini tek ilah gören Firavun’un “ilahları” ifadesi onun peşi sıra belirlediği tanrıcıklar olabilir.,Benzer mesajlar: Bakara 2:49; A‘râf 7:141; İbrâhîm 14:6; Kasas 28:4; Mü’min 40:25.  

1 Burada “seni ve ilâhlarını” denilmesinden Firavunun taptığı bir takım ilahlar varmış gibi anlaşılmamalıdır. Bundan eski Mısırlıların ilah olarak kabul ettikleri öküz ve güneş hatıra gelebilir. Hâlbuki Firavun kendisinin üzerinde bir ilâh kabul etmiyor ve “ben sizin en büyük rabbinizim” diyordu. Şu halde, “seni ve ilâhlarını” demek “senin kafana göre ilah olarak ilan ettiğin ve halkı insanları tapındırdığın putlarını” demektir.2 Firavunun aveneleri, onun sihirbazları tehdit ederek Musâ’ya ilişmeyip serbest bıraktığını görünce, kendileri hakkında endişe ettiler. Hemen Firavundan ziyade Firavunluk politikasına giriştiler ve damarına basarak Firavunu Musâ ve İsrâîl oğulları aleyhine tahrik etmeye başladılar. 3 “Kadınlarını sağ bırakacağız” ifâdesi; a- “Kadınlarını öldürmeyeceğiz, b- Kadınlarının iffetlerine dokunacağız, c- Hamile kadınların hayâlarına dokunarak karınlarındaki çocuklarını öldüreceğiz” şeklinde de anlaşılabilir. Aynı konu için Bk. (İbrahim: 6, Kasas: 4)  

[1244] Firavun’un Kur’an’da sadece bir yerde nakledilen “Ben sizin en büyük rabbinizim!” (79:24) sözü, bu âyetteki “ilâhlarını” ifadesiyle birlikte hem “kendisinden başka rablerin varlığını kabul etmekle beraber onları kendisinden aşağı görüyor ve sıradan halkın taptığı klana ait totemlere ses çıkarmıyordu”, hem de “Hermetik öğreti başlangıçta tek tanrıcı olmasına rağmen, daha sonraları çok tanrıcı bir hâl almıştı” anlamlarına gelir. Arkeolojik veriler bunu destekler. Kutsal boğa Apis’in başı altında, tahtında oturan Firavun’u gösteren irili ufaklı antik altın heykellerin varlığı bunun kanıtıdır. [1245] Ebnâehum lügat açısından “oğulları” anlamına gelir. Galibiyet kuralınca “çocukları” vurgusunu taşır. Nisâehum ise, “oğullar”ın karşıtı olan “kızlar” değil “kadınlar” anlamına gelir. “Neden kadınlar” sorusunu tefsircilerimiz “hizmetçi ve cariye olarak kullanmak için” cevabını verirler (Bkz: İbn Âşûr). Bu “kadınlar” ile, kız çocukları değil de yasağa rağmen doğurmakta ısrarcı olan hamile anneler kastediliyorsa, bu durumda sorunun cevabı bizce “evlat acısı çektirmek için” olur (Krş: 28:4).  

Bir önceki Firavun da Hz. Mûsâ’nın dünyaya geleceği sırada İsrailoğullarının çoğalmamaları için böylesi bir uygulama yapmıştı. Hz. Mûsâ’ya tâbi olanlara uygulanan bu ikinci işkence döneminin Mineptah adlı Firavun’un yönetimine rastladığı söylenmektedir.  

1084 Pharaoh's order against the sorcerers was drastic enough. But his Council is not satisfied. What about Moses and the Israelites? They had a seeming victory, and will now be more mischievous than ever. They appeal to Pharaoh's vanity and his superstition and sense of power. "If you leave them alone," they say, "where will be your authority? You and your gods will be defied!" Pharaoh has a ready answer. He was really inwardly cowed by the apparent power of Moses. He dared not openly act against him. But he had already, before the birth of Moses, passed a cunning order to destroy the whole people of Israel . Through the instrumentality of midwives (Exod. 1:15 ), all the male children were to be destroyed, and the females would then be for the Egyptians: the race of Israel would thus be at an end. This order was still in force, and would remain in force until the despised race was absorbed. But Egyptian cunning and wickedness had no power against Allah's Plan for those who had faith. See verse 129.